Previous
Next

20 Şubat 2019 Çarşamba

Bavulun Dibinde Kalanlar

Bavulun Dibinde Kalanlar


Hüznün garip sancısı sığmıyor artık yüzüme,
Ne zaman ağlamak gelse ellerime, titrerim korkunun hacziyle.
Ne zaman tutunmak gelse hayata düşerim içimin boşluklarından.
Ne vakit kalkarım ayağa bilinmez.
Vakit geç midir diye sorarım.
Bu sabah yüzümün çatlaklarından nefes aldırdım gamzelerime.
Bu sabah neredeyse mutlu uyandım. Perdesi tertemiz bir evrene, var gücümle sarıldım.
Titreyen ellerimle hayatı kavradım.
Denizin tuzu, evrenin özü, hayatın gamı derken geçmiş yıllarım.
Mektuplarını zifiri karanlıkta açardım.
Hep düşünür fakat okur gibi yapardım.
Hazır değildim sanırım titrek sesimden gerçekleri duymaya.
Hazır değildim kendi başıma büyüttüğüm o sevginin varolmadığına inanmaya.
Hazır değildim büyümeye...
Kanayan dizimi sarmaya hazır değildim.
Ayrılığın gözleri renklidir derdi babam.
Ben kanserimin göz rengiyle uyandım.
Bakışlarını hatırlar gibiyim,
Evet bana bakan o acı dolu gözleri hatırlıyorum.
Dik duran sırtındaki o kamburu görüyorum.
Gülümseyen dudaklarındaki çatlakları da.
Ben kahkasındaki o hüznün garip melodisini biliyorum.
Şimdi bir pencere kenarında sigaramdan derin ve parçalı nefesler çekiyorum.
Sönmesine müsaade etmeden yakıyorum yenisini hayallerimin.
Gidiyorum... En çok kendimden.
Ve senden.
Düşüncelerimi astığım balkonumu da alıyorum yanıma.
Ve seni... En çok seni. 🌼



12 Şubat 2019 Salı

Dörtleme: Alternatif Gruplar

Dörtleme: Alternatif Gruplar



        Selam dünyalılar ve diğerleri. Güne müziklerim ile uyandım ve sizlere özet tadında 4 şarkıdan oluşan bir yazı yazmak istedim. Öncesinde biraz sohbet mi etsek diye düşündüm. Bu aralar reankarne ruhumu taşımakta zorlanıyorum. Her sabah daha fazla özgürlük diyerek uyanıyor. Müziklerin gaza getirme gücü müdür, yoksa hep böyleydi de dışarı çıkmaya mı korkuyordu bilemiyorum ama neredeyse ruhumu bedenime dikecek duruma geldim. Neyse yerçekimi olmayınca şuraya geçip oturun demenin de bir anlamı kalmıyor ama siz şöyle durun, ben müziklerimi açayım.


ADAMLAR

         Zaten birçok kişinin aşina olduğu bir grup haline geldiler ama onlar şarkılar yazdıkça ben kaybolmak istiyorum beynimin içinde. Konserleri olsa da gitsek deyip deyip, en az denk geldiğim grup bu sanırım. Hiç gitmediklerimi saymazsak tabi. Lafı uzatma da sadede gel diyorsunuz biliyorum. Tabi ki yeni şarkıları ile sizleri karşılayacağız.



DOLU KADEHİ TERS TUT

         Ben bu grup için ölürüm. Albümler ardı ardına gelince elimdeki şarkı sayıları da arttı. Bu memnuniyet ile kendimi gezegenin birinde cebimde umutla uyanmış halde buluyorum. Bak işte konser konser kovaladığım ama yeterince yanlarında olunmuyor gibi gelen bir grup benim için. Güzel ve düşünülmüş klipler çektikleri de doğrudur efenim. Hadi biraz neşemiz yerine gelsin.



YÜZYÜZEYKEN KONUŞURUZ

         Bak işte beni her şarkısı ile etkileyen bir grup daha. Artık bilmeyen yoktur herhalde. Biraz daha kırgın yanımı ortaya çıkardığı için arkadaşlarım çok fazla dinleyince söylenmeye başlıyor. Ama her gece yatmadan dinletiyor kendini. İçimde kalan maviyi beyaza kavuşturup şarkımızı açıyorum. Her zaman umuda inanıyoruz ve ona koşar adımlar ile düşe kalka gidiyoruz.



VERA

        Grup çıkalı çok olmuş, şarkılar çıkalı daha çok. Ben halen uzun uzun ve artık daha anlamlı dinliyorum şarkılarını. Eğlenceli bir bloglama olsun istiyorum. Aslında elim klavyeye alışsın diye yazmaya başlayıp, dörtleme yapmayı özlediğimi düşünerek yazmaya başladım. Bu şarkıyı dinlerken başladı yazma aşkım. Şimdi bununla veda ediyorum. Bu arada şuan "metal müzik" dinlediğim gerçeği gibi gereksiz bir bilgiyi sizinle paylaştığım için mutluyum. Teşekkürler. Görüşürüz dünyalılar ve diğerleri.





10 Şubat 2019 Pazar

Birtakım Uzayımsı İşler

Birtakım Uzayımsı İşler



        Merhaba mutlu uyananlar, güneşi görenler, denize karşı oturanlar, mis gibi bir havada çadırından dışarı kafasını uzatanlar, dünyalılar ve diğerleri. yepyeni bir blog ve merhaba yazısı ile güne başlamak istedim bugün. Bu blog kalacak mı, yeni bir yere mi taşınıyoruz henüz üstlerim ile yaptığım görüşmeler sonuçlanmadığı için ne desem boş. Fakat hazırlıklar halen devam ediyor.  Hepsinden önce neden karga olduk bahsedeyim.

        Bir sabah uyandım yoktun, arandım yoktun, hala bulamıyorum... Şaka bir yana bir sabah uyandım ve artık mavinin bana yetmediğine ve biraz daha uçmam gerektiğine karar verdim. İlerledim dağlar tepeler aştım ve gökyüzünün beni halen takip ettiğini gördüm. Sanırım tek yolun evreni terk etmek olduğu ve bunun için yeterli gücümün de var olduğuna inandım ki, şuan uzay boşluğundayım. Kara delik ile samanyolu arasında bir yerde sayılır. Çok galaksi varmış be abi.

        Bu blog uzun süredir yaptığım fakat anlatma becerimin olmadığını düşündüğüm her şey için. Geziler, turlar, eğitimler, ayinler, tütsü yakımları, uzay, kuantum, en önemlisi kamp. Daha mükemmel bir yıl mı olur 2019 bilemem ama çeşitli iadeler ile mutluluklarımı ve özgürlüğümü geri aldığım bir yıl oldu bile benim için. Size de böyle bir yıl dilerim. Peki ya şiir dedi bir arkadaşım blog için hazırlıklar henüz yeni başlamış iken. Benim şiirleri bırakıyor olmam imkansız sanki. Elbette bir çok denemem olacak fakat şiiri bir tık azaltmakta fayda var. Bu arada taşınır falan edersek haberiniz olacak merak etmeyin. Şimdiden elinizde sıcak çikolata ile okumayı umduğum bir bloglama alanı olmasını diliyorum. Elveda dünyalılar ve diğerleri. ☻